Υπόθεση
Στο δεύτερο μέρος βλέπουμε την συντροφιά διαλυμένη ωστόσο το δαχτυλίδι είναι αναγκαίο να καταστραφεί. Για να το πετύχουν αυτό οι Φρόντο και Σαμ θα πρέπει να εμπιστευτούν κάποιον.
Κριτικη
Το δεύτερο μέρος αυτής της φανταστικής τριλογίας έχει ορισμένα πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα από την πρώτη. Όσον αναφορά τα πρώτα o Piter Jackson εστιάζει ακόμα περισσότερο στις μάχες κάνοντας το δεύτερο μέρος σε πολλές σκηνές ποιο εντυπωσιακό από το πρώτο. Όλα αυτά δίνουν στον σκηνοθέτη την δυνατότητα να εκμεταλλευτεί τα εκπληκτικά εφέ και να προσφέρει ακόμα περισσότερη δράση. Το μεγάλο ατού όμως εδώ ακούει στο όνομα Γκόλουμ. Ο Piter επικεντρώθηκε πάρα πολύ σε αυτόν τον χαρακτήρα και το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. Στην πραγματικότητα ο Γκόλουμ είναι ο καλύτερος "ηθοποιός" στην σκηνή και σίγουρα αποτυπώνει το ταλέντο του Jackson. Αυτό το πλάσμα έχει συναισθήματα, χαίρεται,στεναχωριέται ενώ καταλήγει να υποδίεται και διπλό ρόλο(δε θα πω περισσότερα).Ο Γκόλουμ θα διχάσει πολλά άτομα, μερικοί θα τον εμπιστευτούν και θα τον αγαπήσουν,άλλοι θα τον μισήσουν και θα τον αντιμετωπίσουν επιφυλακτικά. Θετικό βρίσκω το γεγονός ότι παρόλο που η "συντροφιά" έσπασε οι περισσότεροι χαρακτήρες εμφανίζονται και στο δεύτερο μέρος. Όσον αφορά την μουσική είναι ισάξια με του πρώτου μέρους παρόλο που εμένα μου άρεσε ποιο πολύ αυτή στην "συντροφιά του δαχτυλιδιού"
Στα αρνητικά τώρα, το δεύτερο μέρος το θεωρώ σεναριακά κατώτερο του πρώτου. Ασφαλώς η δυσκολία ήταν μεγαλύτερη καθώς η συντροφιά είναι χωρισμένη και έπρεπε να εξελιχθούν τρεις διαφορετικές πλοκές ωστόσο πολλά πράγματα δε μου άρεσαν τόσο. Οι μάχες που εξελίσσονται από την μία ενθουσιάζουν όμως από την άλλη δηλώνουν μια εντυπωσιοθηρία. Νιώθω ότι ο Νεοζηλανδός σκηνοθέτης επαναπαύεται στα εφέ και απομακρύνεται λίγο από την ουσία.Προς Θεού δεν κατακρίνω τις σκηνές φαντασίας απλά υποστηρίζω ότι οι αρμόδιοι θα έπρεπε να εστιάσουν ακόμα περισσότερο στο σενάριο. Ακόμα παρά το γεγονός ότι σε αυτό το μέρος τα εφέ είναι απίστευτα,υπάρχουν ορισμένες σκηνές που τα σκηνοθετικά λάθη είναι εμφανή. Τέλος θα ήθελα να συμπληρώσω κάτι ακόμα. Η παρουσία του Treebeard σίγουρα δεν είναι αρνητική όμως θεωρώ ότι έδωσαν υπερβολικό βάρος σε αυτό τον χαρακτήρα. Αν περιόριζαν τον ρόλο του και πρόσθεταν παραπάνω χρόνο σε άλλους χαρακτήρες πιστεύω το θέαμα θα ήταν ακόμα καλύτερο.
Καιρός τώρα να περάσουμε στους ηθοποιούς. Όπως και στο πρώτο μέρος έτσι και εδώ υπάρχουν αυτοί που εντυπωσιάζουν και αυτοί που είναι μέτριοι. Ο Elijah Wood δε κατάφερε να με πείσει όντας και σε αυτό το μέρος μέτριος. Αυτός που πραγματικά εντυπωσιάζει είναι ο Viggo Mortensen που έχει βασικό ρόλο στην ταινία.Ο John Rhys-Davies στο ρόλο του νάνου Γκίμλι με ευχαρίστησε προσφέροντας μου έναν από τους αγαπημένους μου χαρακτήρες. Σε πολλές σκηνές οι ατάκες του προκαλούν γέλιο.Ο Orlando Bloom είναι σε γενικές γραμμές μέτριος το ίδιο και η Miranda Otto.Συμπερασματικά "Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού" μου άρεσε περισσότερο από τους "Δύο Πύργους" χωρίς ασφαλώς να μην παραδέχομαι ότι και η δεύτερη είναι εκπληκτική.
Βαθμολογία 8,8
Ηθοποιοί: Elijah Wood
Σκηνοθεσία:Piter Jackson
Διάρκεια:179 λεπτά
Δείτε την ταινία με ελληνικούς υπότιτλους ΕΔΩ
#TAINIOMAN-HS
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου